De oude boerderij

Home

De vereniging

Geschiedenis

De oude boerderij

PDF

| Afdrukken |

Vereniging

Deze bestond uit een woonhuis met deel en zolder en een losstaande loods, waar de loonwerker zijn machines stalde. Ook had hij hier zijn smeerput en onderhoudswerkplaats. Het huis bestond uit een centrale keuken, een kelder, een woonkamer met daaronder een kelder en een slaapkamer en op de bovenverdieping was nog een slaapkamer en een badkamer. Boven de deel was en grote zolder met een hijsluik om de voorraden op zolder te krijgen. In de jaren zeventig werden de ruimtes in het woonhuis ingericht voor specifieke activiteiten: we kregen een Opkamer bij de keuken, waar droge activiteiten plaatsvonden. De oude huiskamer werd de Kleikamer en de oude slaapkamer op de eerste verdieping werd de ruimte voor de fotoclub. De badkamer werd de donkere kamer. De zolder veranderde in de Schilderszolder en de deel werd De Deel, de centrale ontmoetingsruimte met een bar. Enige ongemak was dat er maar één wc was, die aan de deel was vast gebouwd. Die werd vervangen door een beter gebouwtje met twee wc´s. De loods werd omgebouwd tot toneelzaal met een heus podium. De kamer ervoor kreeg zijn bestemming als biologisch dynamische winkel en later ook als Speel- o- theek. En de zolder boven deze kamer werd benut voor de opslag van de Pieter Breughelspelen. Omdat de activiteiten groeiden en andere juist ophielden te bestaan, werd er in de jaren 80 een opslagruimte aan De Loods gebouwd voor de Kindervakantiespelen Breugel. De fotoclub hield op te bestaan en er was binnen de vereniging meer behoefte aan, wat we toen noemden, "nieuwe tijd activiteiten". Dus de kleiclub verhuisde naar boven en de oude woonkamer werd nu ingericht als meditatie/yogaruimte. En geheel in stijl van de kamer werd deze Zonnekamer genoemd, omdat zij ramen had naar het oosten, het zuiden en het westen. De kelder, die lek bleek te zijn en waar permanent water in stond, werd gedicht met 14 kuub zand nadat de brandweer deze leeggepompt had en de bronzen handpomp gered was. Ook de wensen van de gebruikers veranderden en er werd daarom onder het schuine dak een tweede wc gebouwd op de overloop tussen de nieuwe Kleikamer en de Schilderszolder. In de eerste helft van de jaren tachtig werd geconstateerd dat de boktor in het gebouw aanwezig was en die moest bestreden worden. Een en ander betekende dat er met de activiteiten verhuisd werd naar de leegstaande school aan de Zandstraat. De relatie met de Gemeente was ondertussen van dien aard dat, toen de activiteiten na een half jaar weer terugkwamen in De Boerderij, deze ook van binnen was op geknapt met een lik witte of grijze verf. In de tweede helft van de jaren tachtig is er door een grote groep mensen hard gewerkt om het gebouw en het interieur aantrekkelijk te maken voor de activiteiten. Alle ruimten werden gerenoveerd, het grijs en het wit verdween, professionele koffiemachines deden hun intrede, er kwamen een afwasmachine, gordijnen van de Ploeg en nieuwe vloerbedekking. Afdankertjes van de mensen thuis werden niet meer geaccepteerd, er werd alleen nog maar kwaliteit ingekocht. De beheerders, die het er bij deden, werden opgevolgd door een beheerder, die vanuit de WAO er dagelijks mee bezig kon zijn. Er kwam structuur in de organisatie. Veel nieuwe initiatieven werden genomen: de Koninginnedagspelen starten in 1990, het nieuwe- tijds-centrum De Helianth kwam van de grond, er werd een Verhalenhuis opgericht, de Open Avonden werden Plein Public en de jeu de boules club La Ferme Boel werd opgericht omdat we de bijbehorende banen bij De Boerderij konden aanleggen met geld van de Gemeente. Doch de tijden veranderden en in de jaren negentig was de wet en regelgeving dusdanig veranderd, dat het gebouw niet meer aan de eisen van de wet voldeed: op het gebied van brandveiligheid, vluchtwegen, geen gescheiden toiletten voor mannen en vrouwen, etc..
Op 15 juni 1992 hadden we ons eerste gesprek met de Gemeente over de te nemen maatregelen. We hebben met "onze" architect een oud plan om beide gebouwen aan elkaar te bouwen, waardoor betere sanitaire voorzieningen mogelijk waren en de vluchtmogelijkheden werden uitgebreid, uit de kast gehaald en aan de gemeente voorgelegd. Uiteindelijk werd er besloten tot nieuwbouw, die we 5 jaar later konden realiseren. In december 1997 werd het huidige gebouw geopend.